„ერთხელ ხის ჩრდილს მზე შეუყვარდა. ჩუმად უთვალთვალებდა, მის ამოსვლის
დროს ჩნდებოდა, ჩასვლის დროს ქრებოდა. მზე მას ვერ ამჩნევდა, ის ხეს ხედავდა.
ხეს ეცოდებოდა ჩრდილი და აგულიანებდა მას იმედს აძლევდა... ერთ დღეს ხე
მოჭრეს და ჩრდილიც გაქრა“
დღე იწყება დილით (რა საოცარი რამ ვთქვი ახლა) შემდეგ მეტრომდე ავტობუსით უნდა ჩავიდე ან „მარშუტკით“(ეს უკვდავი თემაა... )
მძღოლის გვერდით ვჯდები სკამზე, ეს დასწრებაზეა. (ვერავინ დაგადგება თავზე და ადგილის დათმობასაც არ მოგთხოვს „სინდისი“ ) მძღოლს „ლაბავოი მინაზე“ ობობას ფიტულის მსგავსი სათამაშო უკიდია, ობობა ტარანტულია ყველაზე შხამიანი არსება, მძღოლი შოკოლადს მიირთმევს, ყველაზე ტკბილ სასუსნავს. ჩემს უკან კონტროლიორი ზის, სახალისო ისტორიას ჰყვება. თუ როგორ დაუტოვა საჩუქრად ერთმა მგზავრმა ქალმა პარკში ჩადებული ნასკები და ის პლიტკა შოკოლადი რომელსაც ახლა მძღოლი მიირთმევს. შოკოლადს მეც მთავაზობენ, ასე რომ დღესასწაულს პლიტკის ნატეხის მირთმევით ვიწყებ ხოლო ნასკები ახალგაზრდა კონტროლიორს აჩუქეს.
დროს ჩნდებოდა, ჩასვლის დროს ქრებოდა. მზე მას ვერ ამჩნევდა, ის ხეს ხედავდა.
ხეს ეცოდებოდა ჩრდილი და აგულიანებდა მას იმედს აძლევდა... ერთ დღეს ხე
მოჭრეს და ჩრდილიც გაქრა“
დღე იწყება დილით (რა საოცარი რამ ვთქვი ახლა) შემდეგ მეტრომდე ავტობუსით უნდა ჩავიდე ან „მარშუტკით“(ეს უკვდავი თემაა... )
მძღოლის გვერდით ვჯდები სკამზე, ეს დასწრებაზეა. (ვერავინ დაგადგება თავზე და ადგილის დათმობასაც არ მოგთხოვს „სინდისი“ ) მძღოლს „ლაბავოი მინაზე“ ობობას ფიტულის მსგავსი სათამაშო უკიდია, ობობა ტარანტულია ყველაზე შხამიანი არსება, მძღოლი შოკოლადს მიირთმევს, ყველაზე ტკბილ სასუსნავს. ჩემს უკან კონტროლიორი ზის, სახალისო ისტორიას ჰყვება. თუ როგორ დაუტოვა საჩუქრად ერთმა მგზავრმა ქალმა პარკში ჩადებული ნასკები და ის პლიტკა შოკოლადი რომელსაც ახლა მძღოლი მიირთმევს. შოკოლადს მეც მთავაზობენ, ასე რომ დღესასწაულს პლიტკის ნატეხის მირთმევით ვიწყებ ხოლო ნასკები ახალგაზრდა კონტროლიორს აჩუქეს.
