ზურა სალუქვაძე - შენი ტუჩები

შენი ტუჩები,
თითქოს ურჩები,
კოცნით მორჩები,
გადაურჩები - ნუ მეურჩები !
ტუჩებზე ფერებით,
მოგეფერები,


ოტია იოსელიანის სიტყვები


ღმერთის მწამს და მეშინია, რადგან ვიცი, რომ მას ვერავინ მოატყუებს და რომ მის მოთმინებასაც აქვს საზღვარი.

ოტია იოსელიანი


აქ დავიბადე, დედამიწაზე

აქ დავიბადე, დედამიწაზე,
მიწამ მშვა მე და ცამ შემიფარა.
რა ვქნა უფალო შენ მაინც მითხარ,
თუკი ვერავინ ვერ შემიყვარა.


რატი ამაღლობელი - ეს სიყვარული გავდა ბავშვობის

ეს სიყვარული გავდა ბავშვობის
დროინდელ ზაფხულს, აგარაკს, ნიავს
რაღაც უწინდელს, რასაც დავშორდი –
ხეებზე ღამეს, მთვარეს და ქლიავს.


შენ ახლა დგახარ შიშვლად ნაპირთან

შენ ახლა დგახარ შიშვლად ნაპირთან,
ქარი კი გათლილ მკერდზე დაგცქერის.
მე ვიცი, იგი კოცნას დაგპირდა
და ზღვას დაგპირდა თრთოლვის და ძგერის.


ბარსელი - შენი სილამაზე

შენი სილამაზე
მზიდან იღვენთება,
უკუნ სიბნელეში
ხარბად ნამზევებო,
თვალი უკუღმართი,


მამა პეტრე - მზე შემოდგომის სევდის ლექსია

მზე შემოდგომის სევდის ლექსია,
და გულში სიტყვა მორცხვად ფართხალებს
და გოლგოთაზე მიდის მესია,
და ეკლის გვირგვინს რწმენით ატარებს.


მე დღეს მეტად დავაღონე ღამე

მე დღეს მეტად დავაღონე ღამე,
ღამეს ჩუმად მიაპობდა სევდა,
თეთრი მთვარე იმშვენებდა თვალებს,
როცა სივრცე ღამე ფიქრებს წერდა.


ცხოვრების გზაზე ...

ცხოვრების გზაზე მუდამ ვაწყდებით მუქ და ღია პერიოდებს, რომლის გავლა აუცილებლად მოგვიწევს და ეს გზა ღირსეულად უნდა გავიაროთ.


იყო ერთი ბრმა ბიჭი

იყო ერთი ბრმა ბიჭი, რომელსაც სიბრმავის გამო საკუთარი თავი სძულდა და სძულდა ყველა, გარდა მეგობარი გოგონასი. ერთ დღეს ბიჭმა თქვა, რომ თუ სამყაროს დანახვას შეძლებდა, მაშინ მეგობარ გოგონას ცოლად მოიყვანდა.


გაზაფხულმა გამოაღო დარაბები

გაზაფხულმა გამოაღო დარაბები,
სიყვარულში გამოუტყდა ტიტებს,
ახლა ჩემზე სულ არაფერს მოგიყვები,
აპრილია თავად უნდა მიხვდე......



შენ ქალბატონო...

შენ ქალბატონო...
რარიგ დაგიდის მაგ სრულ ქმნილებას,
თვალზე დარდი და ტანზე სიმორცხვე,
როდესაც ახლოს მოვდივარ შენთან,
როგორ ჩუმდები, წამვსვე იმორცხვებ.