ნანა სელეპანოვა - აუტანელი იყავი როცა

თურმე ცხოვრება ყოფილა ფარსი
და ათრთოლებულ ტუჩებშიც კოცნა,
შენ მაშინ იყავ უფრო ძვირფასი,
აუტანელი იყავი როცა!


ნანა სელეპანოვა - ყველა კაცი ჩასაქოლია

იყო წუხილი და გაჩნდა ბზარი,
ღალატიც იყო, ასე მგონია,
გასაროზგია დღეს ყველა კაცი
და ყველა კაცი ჩასაქოლია.


ნანა სელეპანოვა - შენ აღარა ხარ!

შენ ჩემთან არ ხარ..
და ჩემს ფიქრებს,
ნუღარ აწვალებ,
ნურც გაწვიმდები,
ნურც ქუჩებში
გამიავდრდები


ნანა სელეპანოვა - სადაც არა სჯობს, გაცლა სჯობს!

ქარს ავეკიდე, ქარაშოტს,
წვიმამ ცრემლებით დამნამა,
"სადაც არა სჯობს, გაცლა სჯობს!"
დავდივარ ცალი - ცალადა.


ნანა სელეპანოვა - მე რომ უშენობა მკლავდეს

მე რომ სიყვარული მაკლდეს,
მთებში მიპოვიდნენ მყვირალს,
მე რომ უშენობა მკლავდეს,
ვერვინ მიხილავდა მცინარს.


ნანა სელეპანოვა - გულო, ნუ დამიღონდები

ოჰ, გულო, ნუღარ დამიღონდები,
გარს შემოირტყი მწვანე მანტია,
მეც ხეებივით გავიფოთლები,
სანამ ქარები ფოთლებს აყრიან


ნანა სელეპანოვა - მარტოეული


შენ სხვა ხარ,
შენ სხვებს
არასოდეს
დაემსგავსები,
ზეცად ასული,
ციდან უფრთოდ
წამში ეშვები,
მრავლად არიან
სიძულვილის
გრძნობით სავსენი,
გაიფიქრებ და...
ღრმა ფიქრებში
გ ა დ ა ე შ ვ ე ბ ი.


ნანა სელეპანოვა - ამოგიცანი

მე სიყვარული რა არის, ვიცი,
გრძნობა - გათელილ ლურჯი იების,
არ გთაკილობდი, როს იყავ ღირსი,
შერისხვისა და შურისძიების!


ნანა სელეპანოვა - მარიამობა

მ ომავალს ჩავხედე თვალებში,
ა ნგელოზს შევთხოვო, არ მინდა,
რ ამდენი ვილოცე, რამდენი,
ი მედი ზეცაში გაფრინდა.


ნანა სელეპანოვა - გზაზე მიდის ერთი ქალი...

გზაზე მიდის ერთი ქალი...
რატომ ერთი?
მაშ, რამდენი?
უფრიალებს კაბას ქარი,
სიცილი აქვს გადამდები.


ნანა სელეპანოვა - არა,არა,შენ არა ხარ

არა, არა, შენ არა ხარ მსგავსი,
კაცის, ვისაც ჩემი სატრფო ჰქვია,
შენ ცრემლებით დამისველე თვალი,
მე კი შენგან, სიყვარული მშია.


ნანა სელეპანოვა - დამიძახე...

დამიძახე...
დამიძახე...
დამიძახე...
ნაფეხურებს, ვიდრე
შენსას დავაკვდები,
ვიდრე, ქარი შენგან
შორს არ გამიტაცებს,
ვიდრე, გული ფეთქავს,
ისევ გამალებით.