ნანა სელეპანოვა - წინასწარ

წინასწარ რომ გეტკინება,
წინასწარ რომ არ იცი,
ორი გულის შერკინებას,
წინასწარ რომ განიცდი.


ნანა სელეპანოვა - ჩემზე ელაპარაკე

გველნაკბენებ
კრიახობენ,
ფიქრამღვრეულ,
ამრეზილნ...


ნანა სელეპანოვა - პროტესტს ვაცხადებ


მე მარტოსული,
დღემდე მაინც,
ვერვინ გამხედნა,
მე, ვინაც ნებით,
ეს ცხოვრება
წიხლით ჩავფარცხე,
და სანამ, ტრფობის
სასახლეში
ვინმე ჩამკეტავს,
თავისუფლების მოყვარული
პროტესტს ვაცხადებ!


ნანა სელეპანოვა - ჩემია

ღაწვებ -
წითლაებ ყირმიზობ,
ტანს -
ჟრუანტელა ალებით,
გეყოის,
რისთვინ გიჟგიჟობ,
მაეშვ,
შამიჩდნენ ქალები.


ნანა სელეპანოვა - ჩემთვის ის, მაინც ანგელოზია

თითქოს, სიცივე სულში შემოდის,
თითქოს სულ ვიწვი, ასე მგონია,
შეყვარებულში არის დემონი,
ჩემთვის ფრთიანი ანგელოზია.


ნანა სელეპანოვა - როდემდე გიღიმო შორიდან


როდემდე ვიაროთ
მე და შენ ცალ-ცალკე,
მტირალა ლექსები,
როდემდე გავლექსო,
შენს პოვნა - ძებნაში
იაბო დავქანცე,
უბელო კვიცივით,
სანამდე გაგხედნო.


ნანა სელეპანოვა - მესროლე!ტყვიას ნუ ამაცდენ

მესროლე! ტყვიას ნუ ამაცდენ,
მე ახლა, არ ვითხოვ არაფერს!
ცის კიდეს აფრენა მეწადა,
სიარულს ფეხებით შიშველით,
გგონია, თითქოს და ერთად ვართ?
ჩვენ ახლა, ვერავინ გვიშველის..


ნანა სელეპანოვა - სიყვარულმა გადაგიარა?

რა შეგიძლია, როცა აწმყოთი
ცხოვრობ და ფიქრობ,
თუ სიამაყეს სიმტკიცეს და
დუმილს ადარებ,


ნანა სელეპანოვა - არაფერი ჩვენს შორის

არაფერი ჩვენს შორის
არ მოხდება არასდროს,
ახლა ცეცხლის ალში
იწვის გაზაფხულის საღამო,
მხოლოდ წვიმას ველოდები,
ცეცხლს წვიმა თუ ჩააქრობს,
გათენდება, დამთავრდება,
ეს სიზმარიც საამო.


ნანა სელეპანოვა - მე არასოდეს, ასე ძლიერ არ მყვარებია

აჰა, დავბრუნდი იქ, წარსული
თავს, რომ მახსენებს,
სად ჭრილობები არ ხორცდება,
გული არ ფეთქავს,
თუმც დავივიწყე სიამაყე,
ვინ გამამხნევებს,
ეს სინანულმა იცის ხოლმე,
ასეთი სევდა.


ნანა სელეპანოვა - მე პოეტი არ ვარ

მე პოეტი არ ვარ, არა,
არც მწერალი ქალი ვარ,
მაგრამ მთვარის სანახავად,
ზეცას ლექსით ავდივარ!


ნანა სელეპანოვა -გულში შემოიჭრა ქალივით

რვა მარტია და გაზაფხული,
ისე შემოიჭრა ქალივით,
ვით თაკარა მზე ალანძული,
ზეცად სიმხურვალეს განიცდის.