მერაბ სალუქვაძე – ქალი გაემგზავრა –

– ქალი გაემგზავრა –

ადრე
დილით ქალი
სადღაც გაემგზავრა,
არავინ არ იცის დღეს
მისი მისამართი,


მერაბ სალუქვაძე – მარტოსული

– მარტოსული –

მარტოსულ კაცის გულის კანკალი,
სევდით გაკვრია ზეცის მეოთხედს,
შავბნელი ღამის, – ღამის სიზმარი,
შლეგიანივით მისდევს მდინარეს..


მერაბ სალუქვაძე – წიფლის ფოთოლი

– წიფლის ფოთოლი –

მე კი ვიცი
საით წავალ,
ჩემო სულო
ობოლო,
ნეტავ შენ სად
გეჩქარება,
ვალმოხდილო
ფოთოლო..


მერაბ სალუქვაძე – წვიმაში როცა გნახე


– წვიმაში როცა გნახე –

გახსოვს?
იმ ღამით წვიმდა,
პირველად როცა გნახე,
ნაღვლიან გამოხედვას,
თვალით რომ შევეჯახე


მერაბ სალუქვაძე – წვიმა –

– წვიმა –

გულს აწვიმს
დღეს საოცარია წვიმა,
მე შევიგრძენი
მისი ვედრება..


მერაბ სალუქვაძე – ფიქრებთან –

– ფიქრებთან –

გეალერსებით
გეალერსებით,
გაიხმაურეს ცივმა ქარებმა..
დანამულია სისხლით
ჩემი თეთრი პერანგი,
მე მხოლოდ,
ჩემი მარტოობა მეალერსება..


მერაბ სალუქვაძე – მარტოობა –

– მარტოობა –

თურმე რა ძნელი ყოფილა,

ფიქრებთან მარტოდ დარჩენა,


მერაბ სალუქვაძე – თოვდა და თოვდა –

– თოვდა და თოვდა –

იმ ღამით ისევ,
თოვდა და თოვდა,
გადაათეთრა ეს არემარე,
შეშის ღუმელთან
ახალ წლის ღამეს,
ვიხმობდი დედის!
საფლავს მძინარეს.


მერაბ სალუქვაძე – შეხვედრა ალიონს –

–შეხვედრა ალიონს –

დუმილით მთრთოლვარე შავ – თეთრი კლავიში,
ოთახში სიბნელე ნაცნობი საგნები,
კუთხეში დაღლილი შეხვედრა სევდასთან,
ფიქრები, ფიქრები, შეხვედრა ალიონს..


მერაბ სალუქვაძე უსათაურო

როცა სიცოცხლეს ღიმილით ივსებ,
შენს გულს პატარა ტკივილი ახლავს,


მერაბ სალუქვაძე – დედაშვილობა –

– დედაშვილობა –

დედის ნათქვამი ერთია,
შვილის აღქმული პირობა,


მერაბ სალუქვაძე – მივდივარ, რადგან არავის უთხოვია დარჩი -

- მივდივარ, რადგან არავის უთხოვია დარჩი -

წამოდი წამო, ერთად წავიდეთ,
გადავიაროთ ცხრა "მთა და ზეცა",