მერაბ სალუქვაძე – დედაშვილობა –

– დედაშვილობა –

დედის ნათქვამი ერთია,
შვილის აღქმული პირობა,


მერაბ სალუქვაძე – მივდივარ, რადგან არავის უთხოვია დარჩი -

- მივდივარ, რადგან არავის უთხოვია დარჩი -

წამოდი წამო, ერთად წავიდეთ,
გადავიაროთ ცხრა "მთა და ზეცა",


მერაბ სალუქვაძე უსათაურო

მე ჩემს სურვილებს ბორკილს ვადებდი
და დღეს ვარქმევდი ლოდინს სახელად,
დიდხანს მტანჯავდნენ წელიწადები,
დიდხანს მიჭირდა თვალის გახელა...


მერაბ სალუქვაძე – ნოემბრის ბოლოს –

– ნოემბრის ბოლოს –

ნოემბრის ბოლოს შებინდებისას,
აენთო ცაზე თეთრი ვარსკვლავი
და მთვარის შუქზე შემოდგომისას,
წამერთვა სავსე ყველა იმედი .


მერაბ სალუქვაძე – სიბერე –

– სიბერე –

სიბერის ცეცხლში
ვიწვით "მე და შენ"


მერაბ სალუქვაძე – მოლოდინი

– მოლოდინი –

დღესაც ღრუბლებში გხედავ,
შენი ლოდინით ვცოცხლობ!
ვიდრე კარს გავუღებ მზეს,
მე შენს მონატრებას ვჩემობ..


მერაბ სალუქვაძე უსათაურო


ისევ თმენაა ჩემი ქონება,
საკუთარ თვალთან ცრემლის ნამქერი,


მერაბ სალუქვაძე – ის წლები

– ის წლები

მივიწყებულს და შენგან მშფოთვარეს
ჩვენი შეხვედრა ვერაფრით აცდა,
ვდგავარ და ვილტვი
ისევ შენამდე,
ნუთუ ეს გზები
სიშორით ჩაქრა ..


მერაბ სალუქვაძე – სულით პოეტი

– სულით პოეტი

ო, რა საოცრად
რა სევდიანად
რეკავს ზარები,
ერთი მწერალი
სულით პოეტი
კვდება უსიტყვოდ,
რა საცოდავად,
როგორი გულით
მღერის ასული,
ქარის ჰანგები,
ქალის სიჩუმე
ჩემი მაცდური..


მერაბ სალუქვაძე – ბავშობა

– ბავშვობა

დაღლილი ღამით შევსცქერი მთვარეს,
ვიხრჩოლებ კვამლით გამჭვარტლულ ფილტვებს,
ვზივარ და ვფიქრობ, ყოველი კუთხე,
მოგონებებით ყოფილა მწუთხე..


მერაბ სალუქვაძე – ნანა ბერიაშვილის ხსოვნას –


– ნანა ბერიაშვილის ხსოვნას –
ექსპრომტი

არ გამიშვა, – დედი მომეფერე,
ჩაიხუტე შენი ანცი შვილი,
რომ იცოდე ახლა როგორ მცივა,
ჩემს ოცნებებს მოსწყდა ტოტი ცვივა..


მერაბ სალუქვაძე – ვარდობის თვე –

– ვარდობის თვე –

მე დავიბადე ვარდობის თვეში
და იმ საღამოს წვიმდა და წვიმდა,
დღეს ჩემი ბავშვობა ჩამჯდარა ეტლში!
გზას გადაღლილი მიყვება მიღმა.