მერაბ სალუქვაძე უსათაურო

გული ქვეყნის ოდენა,
კვლავ კრთის როგორც ლამპარი,


მერაბ სალუქვაძე – გადაღლილი ქუჩები ––

და მაშინ როცა,
გადაღლილია ხალხით ქუჩები,
დღეს თეთრი სისხლი აწუხებს ბევრს,
შიშველ სხეულებს
როცა ირგვლივ ბოლო არ უჩანს,
ეს როგორც ყველას,
მაშფოთვებს მეც..


მერაბ სალუქვაძე უსათაურო

გახსოვს? ერთხელ მოვედი შენთან,
ვითომდა მაშინ ვეღარ მიცანი,


მერაბ სალუქვაძე – შავბნელი ღამე –

– შავბნელი ღამე –

იქნება ღამე
შავბნელი დღესაც,
ჩავიძირები
ტრფობით მორევში,
ტუჩზე ნაკოცნი
ამბორის გარდა,


მერაბ სალუქვაძე – მონატრება



ქარი ქრის სადღაც,
ჩემს გულს ატოკებს
და მონატრება
კურნავს იარებს,
ასე შორს რად ხარ?
მითხარ, ძვირფასო!
რომ დააობლე
ჩვენი სიკარგე..


მერაბ სალუქვაძე უსათაურო

მორჩი გოდებას
თავს ნუ მაცოდებ,
მე არ მჭირდება


მერაბ სალუქვაძე უსათაურო

მე ხომ მკვდარი ვარ
გულხელდაკრეფილი,
მტრის გულსაკლავად
თვალები მაქვს ღიად
გახელილი,


მერაბ სალუქვაძე – ისევ გაწვიმდა –

- ისევ გაწვიმდა –

მაშინაც წვიმდა ჩემთან,
შენით ვივსებდი ღიმილს,
დღეს ვერ გპოულობ სად ხარ,
გადამეკარგე თითქმის.


მერაბ სალუქვაძე – მიდიან წლები –

– მიდიან წლები –

თავაწყვეტილი
გარბიან დღენნი!
მიჰქრიან ისე
უძილო ღამით,
პოეტურ გზნებით,
მაღლა და მაღლა,
დაბლა და დაბლა,
მიმაფრენს წლები!


მერაბ სალუქვაძე – სახეშეცვლილნი –

ისევ ეცვლება ფერი მსოფლიოს,
მცენარე ჰკარგავს თავის მეობას,
აქეთ ბალახი
იქეთ ფრინველნი
და იმართება დიდი ღრეობა..


მერაბ სალუქვაძე – გზა შენამდე –

– გზა შენამდე –

შენს ფიქრებში ამრევია გზა და კვალი,
შენთან ყოფნა ჩემთვის ახლა სალბუნია,
დავალ ქარში ჩავუყვები ნარბენ ბილიკს,
ვგონებ შენთან არაფერი დამრჩენია..


მერაბ სალუქვაძე - ღამე –


არც ღამე იყო,
ისეთი თეთრი,
მე რომ მიყვარდა
ხელით შეხება,